Radiostilte

Misschien dat deze foto het een en ander verklaart....

Yeujjj, ons huisje is nu eindelijk verkocht. Na 9 maanden is het eindelijk zo ver!

Ik weet het, we mogen niet klagen met negen maanden, maar af en toe voelen negen maanden als een eeuwigheid!! Vooral als je regelmatig je huis onverwachts moet poetsen en 'kijker-proof' moet hebben (dus kaal en onpersoonlijk..)

Vandaar dat ik mijn blog even heb genegeerd. Nu zou ik willen dat ik hier plechtige beloftes kon maken dat ik vanaf nu dagelijks, wekelijks of zelfs om de 10 dagen ga bloggen, maar dat kan ik niet. 

Balen.

Ik heb namelijk nu maar 2,5 maand de tijd om een nieuw huis te vinden en alles in te pakken en weer uit te pakken. U snapt het al.

Wel kan ik u verzekeren dat ik u niet vergeten ben en dat ik zo vaak als ik kan mij even kom melden en dat ik aan het einde van dit allemaal een leuke kamer voor mij alleen heb waar ik tot hartenlust kan naaien en knutselen en freubelen. Een echte spikkel kamer! Heb er nu al zin in!!!

Ik houd jullie op de hoogte!!

bijen pakjes - How to

Bij blogspot kun je een grafiekje bekijken. Een grafiekje met wat statistieken over onder anderen welke berichten het meest worden gelezen. Zo zie ik bijvoorbeeld dat een berichtje van vorig jaar  (druk druk druk) populair is. Ik ben ook al een aantal keren over de mail benaderd over de bijenpakjes die ik toen heb gemaakt. Dus vind ik het leuk om hier even een mini 'How-to'" van te delen met u. Ik heb de pakjes zelf gemaakt en heb geen foto's van het proces gemaakt. Waarschijnlijk omdat ik er niet zeker van was dat het zou lukken.... Maar ze zijn niet moeilijk om te maken. Ik heb er toen twee op een avond gemaakt.

Ik ben begonnen met een patroon te tekenen voor een hemdje die wat gerend was in de maten van mijn kinderen. Wel ervoor zorgen dat de hals opening wijd genoeg is om erin te kunnen komen! Het patroon heb ik per pakje tweemaal uit gele fleece geknipt. Dus twee keer voorpand en twee keer achterpand. Je kunt ervoor kiezen om nu alvast de zwarte strepen erop te naaien (van zwarte fleece)  of ermee te wachten tot de zij naden zijn gestikt. Voordeel van het eerst doen is dat het wat makkelijker naait onder de machine, nadeel is dat je veel beter op moet letten dat de strepen goed 'doorlopen'.  Onder aan het 'hemdje heb ik een tunnel gemaakt en daar wat 'baby' elastiek in gestopt. Deze voel je namelijk veel minder zitten.

Tussen de beide lagen fleece heb ik ongeveer halverwege polyfill / zeer dikke vlieseline  gelegd en deze samen met de zijnaden vast gestikt. Dit zorgt voor het 'dikke'. De armsgaten naar binnen vouwen en vast stikken.

De neklijn heb ik afgewerkt met het randje van het zwarte fleece plaid die ik hiervoor gebruikte. Ik geloof dat die van IKEA kwam. Ik vond het goedkoper om een fleece plaid te kopen dan fleece per meter bij de stoffen zaak! Voor de angel heb ik ongeveer een halve cirkel uit een restje fleece geknipt en opgerold als een fritezak en vastgenaaid. Met vulling gevuld en met de hand op de billen van de bij vastgenaaid. En voila!
Nu nog een zwarte colltrui of T-shirt en zwarte maillot eronder aan. Vleugeltjes en voelsprietjes aan en vliegen met die bijtjes!!

Ik hoop dat jullie er wat aan hebben! Mochten jullie Carnaval vierders zijn en mochten jullie deze pakjes maken, dan zou ik het erg leuk vinden om daar een foto van te zien. Pleeeeeeeeeeeeeeaaseeee!

Pinspiratie

Op Pinterest was ik het ergens tegen gekomen. Een schilderijtje vilten met kleine kinderen. Succes gegarandeerd, stond erbij. Zoals ik al zei, juffendag komt eraan. Kleine stip moet voor woensdag iets hebben geknutseld, want ik weiger om een klein cadeautje te kopen (lang verhaal). Dus zette ik gisteren middag de stippen aan het werk. Dit was het resultaat:

Mocht u ook willen weten hoe u zoiets kunt maken, volgt hier een uitleg.
U heeft per werkje een ziplock bag nodig (wij gebruikten de gele uit de wel bekende Ikea bags). Verder ook wat witte kaardvlies en verschillende kleuren lontwol. Wij gebruikten Merino wol maar ik kan me goed voorstellen dat alle soorten lontwol het goed doen. Verder heeft u ook wat warm water en wat vloeibare zeep nodig.

De Stippen begonnen met de witte kaardvlies op maat te maken voor hun zakje. Het moet net zo groot zijn als het zakje. Daarna mochten zij helemaal los met de gekleurde lontwol. Gewoon stukjes wol plukken en daar een 'tekening' van maken op de wol. Als het helemaal af is wordt het langzaam en voorzichtig in het zakje geschoven. Let erop dat alles precies zo ligt als het moet. Als alles weer op zijn plek ligt, pakt u wat warm water. Ik gebruikte hiervoor ietwat afgekoelde water uit de waterkoker. Let wel op dat het niet TE warm is en u zich verbrandt. Doe het water in een beker en druppel hier een aantal druppels vloeibare zeep in. Even roeren en giet dit daarna voorzichtig over het werkje in het zakje. Het zakje moet nog wel plat liggen, anders verschuift alles. Omdat er hoogstwaarschijnlijk wat water uit het zakje komt is het wel handig om dit op het aanrecht te doen..... Nu met de hand alle overvloedige water uit het zakje strijken en het zakje dicht maken. Nu komt het leuke.

Laat de kinderen (of uzelf) nu het werkje voorzichtig aandrukken. Langzaam aan kunt u steeds meer druk uitoefenen. Nu mag het wat harder. Ieder stukje van het werkje wrijven, wrijven en nog eens wrijven. Als u iets heeft met een duidelijk relief kunt u dit gebruiken om tegen aan te vrijven. Dit versnelt het vilt proces.
Wij gebruikten hiervoor een taart rooster en een sushi matje als ondergrond.

Om te kijken of het al bijna klaar is, kunt u het zakje voorzichtig open maken en proberen om een van de gekleurde stukjes wol op te tillen. De gekleurde wol mag niet loslaten! Zo wel, zakje dicht en weer verder gaan met wrijven. Af en toe verwisselde ik weer het warme water. Wol vervilt namelijk door warm water, wrijving en zeep. Als het bijna klaar is gooit u er ook een keertje koud water bij. Door dit koude water gevolgd door weer warm water 'schrikt' de wol en krimpt/ vervilt het sneller en wordt het ook sterker.
Als het werkje klaar is haalt u het uit het zakje en spoelt u het af met water. Mocht u er zeker van willen zijn dat de kleuren sterk en fris blijven kunt u het ook in een badje doen van water met een scheut witte azijn (dit mag ook schoonmaak azijn zijn). Het werkje voorzichtig knijpen om zoveel mogelijk water eruit te krijgen - niet wringen!!- en dan laten drogen. Tadaaaaaa!

Het klinkt als veel werk, maar wij hadden ze binnen 30 a 45 minuten klaar. Vandaag wilden zij weer, maar mijn kaardvlies is op.....
Wat juffendag betreft, kleine stip vond haar werkje te mooi en wil hem niet afstaan.... dusssssssssss dat wordt weer wat nieuws verzinnen.

Besmet!!

Mocht u in de buurt komen van Terheyden, wees alert......Er heerst daar een verschrikkelijk besmettelijk virus. Het centreert zich in de buurt van de kinderboerderij en is op zijn meest besmettelijk ongeveer een keer per maand. Herken de symptomen tijdig en wie weet bent u nog wel te redden, helaas is het voor mij te laat. Ik was er afgelopen zaterdag en ben weer goed besmet. Ik heb het vilt virus goed te pakken. Mijn handen ruiken tegenwoordig naar natte schaap, maar zijn wel extreem zacht. Ik steek regelmatig een scherpe naald in voorwerpen en heb ook vaak mijn handen in een warm sopje. Ik heb namelijk afgelopen zaterdag een workshop gevolgd bij twee erg leuke dames, Ingrid en Conny van Keigoed Vilten. Na afloop van de workshop ging ik naar huis met een prachtige (al zeg ik het zelf) steen van een poef. Ik had ook erg veel geluk en pikte ook wat mee van een andere workshop die zij aanbieden, namelijk bloemen vilten. Zodoende nam ik ook een aantal bloemen mee naar huis.

De poef moet nog even drogen voordat hij op zijn uiteindelijke plek komt, maar hier alvast een foto.

                         

Het proces van de poef maken (zonder al teveel te verklappen. Daar moet u immers zelf een workshop voor volgen ;-) ) :

mijn poef, hier nog voor de uren vilten die nog komen moesten. hahaha

Thuis is de besmetting zich aan het uitbreiden. Ik zit inmiddels uren achter de computer op zoek naar gekleurd kaardvlies voor een aantal projecten die in mijn hoofd zwermen. De stippen hebben ook al een paar keer kennis mogen maken met het vilten. Een piepschuim vormpje bekleden en een bloemetje maken. Morgen een zeepje vervilten voor juffendag. Ik hoorde vandaag dat die volgende week aan zit te komen.....zucht. Tja, deze keer wel een goede smoes om weer te gaan vilten!

Tanden fee levert super snel!

Huh? ik hoor het u denken. Ga zitten. Ik leg het u even uit.

Al een aantal weken loopt Grote stip er bij als een randdebiel met een slecht verzorgd gebit - tot ergernis van haar moeder. Ik dus. Veschrikkelijk vond ik dat. Ik kwam haar op school halen en vroeg me af wat zij nou in haar mond had. Toen ze wat dichterbij kwam zag ik dat een van haar voortanden niet verticaal, maar horizontaal in haar mondje stak. Of liever gezegd uit haar mond. Heel naar om naar te kijken.....

'Goh, zit ie al zo los?" zei ik nog terwijl ik haar probeerde te overtuigen om haar tand eruit te trekken. "Nee" was haar resolute antwoord. "Nou, die moet er wel voor de Kerst eruit hoor" zei ik nog een aantal keren aan het ontbijt. Nog steeds niets. Poging nummer 111: "die moet je wel voor het slapen eruit halen, anders slik je hem misschien nog door hoor." Niets, geen reactie. Kerst was al voorbij. Alle foto's gemaakt van mijn lieve stippen ...en een tand. Ik had het al een beetje opgegeven en was al wat gewend aan die vreselijke tand.

Een paar dagen na de Kerst ging mnr. Spikkel met Ggrote stip en Kleine stip zwemmen. Een laatste poging dan maar."Zal ik hem even eruit trekken. Straks raak je hem in het zwembad kwijt hoor" zei ik met een vooruitziende blik. Nee, niets nakkes nada.

De stippen gingen zwemmen. Een uur later stond mnr. Spikkel weer in de woonkamer met nog net geen zweetdruppels aan zijn voorhoofd. "Wat een drama! En begin alsjeblieft niet over haar tand!"

Wat was er nou gebeurd?

Na ongeveer een kwartiertje vrij te zwemmen en veel lol te maken riep grote stip mn.r Spikkel "papa, mijn tand!" terwijl zij dit doet rolt haa,r zo net uitgevallen voortand, pluntsj uit haar mond en in het zwembad. Paniek! Mnr Spikkel is met zijn ogen open (met wegwerp lenzen) onder water gaan zoeken. Zodra hij uit het water kwam was hij zo goed als stekeblind. Zijn lenzen waren eruit gevallen....

Kleine stip en grote stip gingen hand in hand het aan de badmeester vertellen die hun gelukkig goed kent van de zwemles, en kregen een klein duik brilletje mee te leen. Papa kon nu wat beter onderwater kijken. Zoeken, duiken, zoeken. Het leverde niets op. Behalve dan een muntje van 10 cent. Begrijpt u het al?

De tanden fee was dit keer zoooo snel geweest dat zij (zelfs onder water) een kleine verassing voor grote stip had achter gelaten. Papa gaf deze gauw aan grote stip en hoorde haar net zachtjes onder haar stem zeggen  "ik had liever een briefje gehad....."

Voor u een kleine waarschuwing. Ontwijk het grote zwembad in Kerkdriel een aantal dagen. Daar schijnt een losse tand en wat gebruikte lenzen in het water te drijven.....

Het is wat laat....

maar beloofd is beloofd! Hier dus de kerstboom deel 2.

Ik zal het aanzienlijk korter houden dan ik oorspronkelijk van plan was. De Kerst is immers al voorbij en menig kerstboom staat al buiten te wachten op de inzameling van de gemeente. Maar niet die van ons. Nog niet. Dus het kan nog net....

Dit is onze 'grote mensen boom' geworden:

En dit is de boom van de stippen geworden. Geheel door hun versierd en in hun slaapkamer geplaceerd. Veel van de kerstboom versieringen ook door henzelf gemaakt. Ze waren er heel blij mee dit jaar!

Zo, ik heb mijn woord gehouden. Aanvankelijk was ik van plan om ook de 'making of''  veel van de versieringen met u te delen en ook mooie close ups te maken enz. Helaas, hier zult u het mee moeten doen dit jaar. Hopelijk ben ik volgend jaar wat gestructureerder (staat op mijn lijstje goede voornemens...) en ben ik er wel op tijd mee....... ahum, who are we kidding....

Vilt

Mijn interpretatie van Rudolph, gemaakt met behulp van deze tutorial. 

Bork Bork Bork! Kennen jullie het nog? Altijd een van mijn favoriete muppets geweest.

Kermit!

It's not easy being green. En ook niet om zijn snoetje goed te krijgen. Maar voor een eerste poging ben ik best tevreden.

Snowglobe

Dit jaar lijkt het wel een trend, je eigen snowball maken. Ik zie overal tutorials verschijnen, zelfs ook in hobby bladen. Dus deden wij ook een poging. Grote stip en kleine stip mochten zelf een poppetje kiezen om in hun ondersteboven jampot te stoppen. Er werd hier heeeeeeeeel lang over nagedacht. Een smurf, geen smurf. Mega Mindy met boef zonder boef, of helemaal geen Mega Mindy.... Uiteindelijk viel de keuze van grote stip op een gouden prinses, ik geloof assepoester. Ooit uit een surprise ei gekomen geloof ik.

Kleine Stip die koos iets anders. Iets heeeeeel anders, en dat terwijl zij momenteel dol is op alle Disney prinsessen. Wat koos zij dan? Het is op de foto bijna onherkenbaar, maar het is dus een kip. Ja echt, een kip. Tja, je kunt zeggen wat je wilt, maar humor heeft zij wel.

De Boom - deel 1

Voor ons dit jaar geen kerstboom uit het tuincentrum. Nee, wij zijn dit jaar rechtstreeks naar de boer gegaan. Een boer met een echte tractor, dus ook een echte boer. Zo redeneren wij.

 

Na heel wat bomen te hebben vastgepakt en genoeg mijn handen te hebben geprikt, was de keuze gemaakt. De boom werd ingepakt en de stippen en mnr Spikkel brachten hem naar de auto. Ik? ik hoefde alleen maar fotos te maken. Tja, iemand moet het doen....

Zo, de grote boom was binnen. Nu nog de kleine boom. Een luxe die we aan vorig jaar te danken hebben. In januari hebben wij de boom van de stippen bij opa en oma Spikkel in de tuin mogen zetten. Iedere keer dat de stippen daar logeerden zorgden zij goed voor hun boom. De rest van de tijd deden opa en oma Spikkel dat. Nu werd het tijd om de boom weer mee te nemen. Bewapend met schepjes gingen de stippen samen met opa Spikkel aan de slag.

Mini Stip stond er bij en probeerde keek er naar.

Na een klein Zweeds dansje om de boom, werd hij ingeladen en mocht hij mee naar huize Spikkel.

Maar hoe worden de bomen toch versierd?

Toverlab in de Bieb

Een aantal weken geleden maakten de stippen kennis met de wetenschap. Je kon bij de Bieb naar 'Toverlab'. De stippen kregen witte lab jassen aan en voor wie niet al een bril had, ook een veiligheidsbril. Met behulp van duidelijke instructies en mama's konden de stippen na enige tijd pronken met een potje badschuim en een potje slime! Zij vonden het geweldig! Nu wil kleine stip niet alleen maar Mega Mindy, politieagent en mama van 15 kinderen worden, maar ook wetenschapper! Wij leggen de lat hier niet hoog hoor.......